(Source: icanread)
May 16th, 2012
De wondere wereld van de boekverdeling
Het zijn niet de auteurs die boeken in hokjes stoppen, dat zijn de verdelers van die boeken.
Ik was in de standaard boekhandel daarstraks en daar zag ik de volgende onderverdeling: spannende boeken (aspe, maar ook Tolkien en Terry Goodkind enzo), literatuur (alle grote namen als Dickens, boeken als chocolat en van die verhalen die waargebeurd zouden kunnen zijn. Ook fantasy tref je soms wel aan, als die niet al bij spannende boeken staan), populaire boeken (dat zijn dan alle chicklits en enkele best sellers) en dan, op een schap vanonder bij elkaar gepropt, de poëzie van a tot z.
Ik moet toegeven dat ik wel even moeite had om niet in de lach te schieten. Ik heb die verdeling al een miljoen keer gezien, maar nu bedacht ik me hoe belachelijk die eigenlijk is. Alsof die spannende boeken geen literatuur zijn en de literatuur nooit spannend is!
In bibliotheken is het eigenlijk niet veel beter,ook daar wordt alles maar onderverdeeld, in fantasy, detective, horror, noem maar op. Met dat verschil dat je af e ntoe ook een ongeklasseerd boek tegenkomt, daar weten ze dan niet goed wat er mee moet aangevangen worden.
Begrijp me niet verkeerd, dat verdelen in de bib is wel handig, zo weet ik altijd meteen waar ik moet zoeken als ik iets specifieks zoek, maar literatuur zou niet in vakjes gestopt mogen worden.
De auteur, die schrijft toch ook voor iedereen?
May 6th, 2012
May 5th, 2012
I am nothing but words,
just a shape
of dreams or night.
just a shape
of dreams or night.
Euripides (via beingabletofly)
(Source: proustitute, via beingabletofly)
May 2nd, 2012
Brieflief
Ik vouwde de brief met trillende handen open, mijn gedachten zwaar van de verwachting. Wat wilde ik lezen? Ik weet het niet. Ik hield mijn adem in en ik begon.
Een kop koffie met slagroom, een stuk chocolade van bovengemiddelde grootte.
De stilte om ons heen. Het kleine cafeetje waar we ons nu al meer dan twee uur verschanst hadden, twee uur waarin we nog maar enkele woorden gewisseld hadden, maar dat was oké omdat we elkaars stiltes minsten even goed begrepen. Dat.
Ken je dat gevoel? Daar ben ik altijd naar op zoek geweest en nu heb ik het zo’n beetje gevonden.
Verward? Misschien een beetje, maar dat is ook exact hoe ik me voel. Nu ja.
Bedankt, denk ik?
Ik vouwde de brief weer dicht en stopte hem met een grote glimlach weer in de net-niet-hagelwitte enveloppe. Het enige waar ik aan kon denken was: great minds think alike. Een gedachte die ik altijd probeer te vermijden, want ik heb een hekel aan jezelf uitdrukken in andere talen om stoer te doen of wat de reden dan ook is, maar nu? Nu was dit de enige gepaste gedachte.
May 1st, 2012
meisje van papier
Zij bestaat
maar enkel
uit woorden
geliefd om
schone schijn van
wat men niet weet
Een mysterie
dat geen oplossing
behoeft.
April 28th, 2012
(via ontelbaar)
April 23rd, 2012
Afscheid
Ik keek uit over de sneeuwvlakte, hopend dat hij terug zou komen, maar diep vanbinnen wist ik wel beter. De bloedsporen in het uitgestrekte wit toonden aan waar hij geweest was, maar hijzelf leek eeuwig verdwenen.
Zijn ogen stonden op mijn netvlies gebrand, zo felblauw dat het bijna pijn deed. Hoe hij mijn handen had genome, zo kalm. “Het komt allemaal goed.” had het zacht, maar beslist geklonken. We wisten allebei dat die kans op zijn zachtst gezegd klein was, maar we wilden het allebei maar al te graag geloven.
Hij vertrok. Zijn achtervolgers werden metgezellen en ergens diep vanbinnen in mij brak iets terwijl ik zijn gestalte steeds kleiner zag worden. Ik zou hem nooit meer terugzien.
March 24th, 2012
De poppen: Liefde
- Pop 1:
- Pop 2:
- Pop 1:
- Pop 2:
- Pop 1:
- Pop 2:
- Pop 1:
- Pop 2:
- Pop 3:
- Pop 2:
- Pop 3:
- Pop 2:
- Pop 3:
- Pop 2:
- Pop 3:
- Pop 2:
March 19th, 2012
(Source: icanread)
